مبانی برنامه غذادهی مناسب
غذادهی یکی از اساسی ترین جنبه های صنعت پرورش میگو است .داشتن یک برنامه غذادهی خوب برای رسیدن به حداکثر ظرفیت رشد میگو ضروری میباشد. در پرورش میگو با سیستم نیمه متراکم و متراکم اساساً تغذیه یکی از عمده ترین عوامل هزینه محسوب میگردد و غالبا بالاترین هزینه سرمایه گذاری در آبزی پروری را ؛ غذا به خود اختصاص میدهد(50%). بنابراین یک مدیریت خوب در برنامه غذایی ، ما را ازکاربرد مناسب و مطلوب غذا مطمئن مي سازد.
براي تضمین یک برنامه غذایی مفید ؛ یک تولید کننده باید به نكات زير توجه جدي داشته باشد .
1) جیرهء غذایی باید دارای کیفیت بالا ، متناسب با نیازهای غذایی میگو باشد و اجزاء تشکیل دهنده آن نیز دارای قابلیت هضم خوب ، همراه با کیفیت بالا باشد.
2)فقط ازغذاهای تازه ای استفاده شود که دارای جذابیت و طعم خوب و سایز مناسب برای میگو باشد.
3)حفظ کیفیت غذا در گرو بهره مندی از انبار مناسب غذا وشیوه های مطلوب جابجایی آن است.
4) تغذیه میگو باید با ارائه غذای همراه با کمیت و تناوبی که در خور اندازه و سایز جمعیت میگو است انجام شود.
5) جهت حصول اطمینان از دسترسی یکسان غذا برای تمام میگوها غذا باید بطور یکنواخت در سرتاسر محیط پرورش پخش گردد.
6) رژیم غذایی باید به موقع و بر اساس کیفیت آب واشتهای میگو تنظیم گردد.

نیازهای غذایی
مواد مغذی مورد نیاز تمام گونه های پرورشی ، دریک رده بندی وسیع از پروتئین ها ؛ کربوهیدراتها ؛ چربیها ؛ ویتامینها و مواد معدنی قرار گرفته و سطح مطلوب این مواد مغذی از گونه ای به گونه دیگر متفاوت است.

منبع

شیلنا - پایگاه اطلاع رسانی شیلات ایران
قائم‌مقام اداره‌كل شيلات استان مازندران از رهاسازي ‪ ۱۵۰‬هزار قطعه ماهي قزل‌آلاي خال قرمز در رودخانه‌هاي استانهاي شمالي براي نخسيتن بار در كشور خبر داد.
"احسان جعفري" روز چهارشنبه در گفت و گو با ايرنا در مرزن آبادچالوس افزود: طي مراسمي امروز ‪ ۱۵‬هزار قطعه ماهي قزل‌آلاي خال قرمز در رودخانه سردآبرود چالوس رهاسازي شده است.
وي اظهار داشت: بيشتر اين تعداد ماهيان قزل‌آلاي خال قرمز در رودخانه‌هاي استان مازندران و مابقي نيز در رودخانه‌هاي استانهاي گيلان و آذربايجان رهاسازي مي‌شود.
وي خاطرنشان كرد: اين تعداد قطعه ماهيان در دو مركز پرورش ماهي شهيد باهنر مرزن‌آباد و شهيد رجايي ساري تكثير و به رودخانه‌هاي استانهاي يادشده رهاسازي مي‌شود.
جعفري بازسازي ذخاير دريايي و جلوگيري از انقراض نسل اين گونه ماهي قزل‌آلا را از مهمترين اهداف اجراي اين طرح اعلام كرد

اين مرواريدهاي تاهيتايي را مرواريد سياه مي نامند نه بخاطر رنگشان بلكه بخاطر صدفي كه از آن بيرون مي آيند.
پس از هسته گذاري آنها را درتالابهايي تميز و ساكن در رديفها مي چينند و صدفها هم مرواريدهايي زيبا و خاكستري مي سازند و اين امر موجب شده كه آنها را ملكه مرواريدها بنامند.
مرواريدهاي تاهيتايي نسبتا به سايرمرواريدها كمياب ترند بطوري كه يك صدف كوچك آنها فقط يك مرواريد را كامل مي سازد .
آنها در سايزها و رنگهاي بسيار دلفريب بوجود مي آيندمثل مشكي سبز خاكستري برنز مايل به قرمز و حتي سفيد.
هر مرواريد تاهيتايي بسيار بي نظيراست وبه مرواريد هاي ديگر شبيه نيست. پس براي تهيه يك گردنبند از آنها كه بخواهيم دور گردنمان بياويزيم يا درجعبه جواهرمان مثل گنج بگذاريم بايد بگرديم و صد تامرواريد مثل هم پيدا كنيم حال آنكه پيدا كردن دو تا از آنها مثل هم براي گوشواره كاري بسيار دشواراست.
مرواريدهاي تاهيتايي كاملا اصيل ناشناخته بزرگ و قوي هستند و در دست بسيار گرم و در چشم بسيار زيبا هستند. آنها كاملا حيرت آورند و از آنها جواهراتي بسيار زيبا مي سازند.
در طول سال صدفها در داخل آبهاي بارور شده تخم ريزي مي كنند و تخمها درمدت زمان مشخص در اين آبها باقي مي مانند بعد از حدود يك ماه يا بيشتر بچه صدفها كه (Spat) ناميده مي شوند در زمينهاي صاف و حفاظت شده كف اقيانوس رها مي شوند.
پرورش دهندگان مرواريد دراين هنگام مي آيند و (Spat) را در رديف هايي در كف آب مي چينند تا حدود 3 سال و در اين مدت صدفها مرتبا از نظر سلامتي تحت مراقبت قرار مي گيرند.
يك صدف وقتي به بلوغ مي رسد يك قطعه كروي بسيار كوچك را داخل آن مي اندازند به اين عمل پيوند زني هسته مي گويند اين عمل ماده تدافعي داخل صدف را تحريك ميكند كه لايه هاي تشكيل دهنده مرواريد را دور آن هسته در صدف انداخته ايم بصورت لايه لايه ترشح كند .

اين تراوشات صدف همان چيزي است كه در نهايت كشاورزان تاهيتايي بعد از سالها بدست مي آورند كه شما مي بينيد كه سالها تلاش و مراقبت تبديل مي شود به يك مرواريد زيبايي تاهيتايي كه در نهايت تبديل مي شود به يك جواهر تك كه هركس افتخار مي كند كه آن را در كلكسيون خود داشته باشد.

رنگ این مرواريد سياه لزوما سياه نيست رنگين كماني از رنگ بين رنگ سياه تا طوسي روشن و تيره سبزه روشن و تيره صورتي آبي برنزه و قهوه اي بعضي از آنها هم واقعا به رنگ سفيد نزديكند و بعضي ازآنها هم حتي بيرنگ هستند درچندسال اخير آلودگي آب باعث شده مرواريد سياه بيشتر به سبزي بگرايد اما امروزه رنگهاي روشن نزد مردم محبوب تر است براي همين قيمت اين مرواريد خيره كننده تاهيتايي اين روزها بالا رفته و گران شده است .
شما هميشه بايد مرواريد را با رنگ دلخواه خود انتخاب كنيد كه به شما بيايد.

منبع:http://www.shilat.com/persian/page-view.asp?pagetype=articles&id=607  

اختاپوس ها حيواناتی منزوی می باشند که در کف اقيانوس ها زندگی می کنند. اختاپوس با هشت بازو که هر بازو از دو رديف کلاهک مکنده تشکيل شده است و اگر اختاپوس بازوی خود را از دست دهد بعد از مدتی بازوی ديگری بجای آن رشد می کند. اين دسته از موجودات قدرت بينائی فوق العاده بالائی دارند.

بيش از 100 گونه اختاپوس وجود دارد که بزرگترين اختاپوس، Giant octopus است با نام علمی(Octopus dofleini)، که اين نرم تن غول پيکر بيش از 7 متر طول دارد و وزن آن به 182 کيلوگرم می رسد و در آبهای سواحل British columbia وجود دارند. اما کوچکترين اختاپوس نوع کاليفرنيائی است که تنها 1 سانتی متر طول دارد.
اختاپوس های blue-rings-Hapalochlaena lunulatus با رنگ بسيار زيبا که کوچک اما بسيار سمی هستند بطوری که حداکثر به طول 200 ميليمتر و وزن 100 گرم می رسند که معمولا زرد رنگ با لکه های آبی هستند . در ژاپن تا استراليا در صخره هايي با عمق کم آب وجود دارند. دو غده سمی برای ترشح سم در اختاپوس ها وجود دارد يکی برای فلج کردن طعمه خود مثل خرچنگ ها بعنوان غذا و ديگری خيلی سمی عليه شکارچی و دفاع از خود بکار می برند که برای انسان هم کشنده است.
پس اين اختاپوس ها برای تغذيه از طعمه های خود، ابتدا آن را با سم خود فلج کرده و سپس آن را می بلعند و تنها اختاپوس های blue-rings(Hapalochlaena lunulatus) در استراليا سم بسيار قوی برای کشتن يک انسان را دارند و در پاره ای از موارد بخاطر وجود سم تترودوتوکسين ياTTX سبب فلجی می گردند که پادزهر آن هنوز شناخته نشده است.
خصوصيت جالب اختاپوس ها همانطور که گفته شد وجود کيسه مرکب می باشد که دارای رنگدانه سياه ملانين فشرده مانند جوهر می باشد که اين خاصيت در بسياری از اختاپوس ها وجود دارد اما تعداد کمی از اختاپوس ها مانند انواع موجود در اعماق زياد اين توانائی را از دست داده اند. اين کيسه جوهر که در نزديک راست روده قرار دارد با انقباض از کيسه خارج شده و روی ديد شکارچی اثر گذاشته، سبب گيج شدن و اختلال ديد شکارچی می گردد اين جوهر شامل تيروزيناز است که سبب سوزش چشم های شکارچی شده و بطور موقت حس بويائی شکارچی را از کار می اندازد رنگ اين جوهر البته قرمز است اما زمانی که بسيار غليظ می شود تيره تر شده و قهوه ای و يا حتی سياه می گردد زيرا قرمز در نور کم سياه بنظر می رسد.
پس خاصيت دفاعی آنها همان پاشيدن جوهر سياه در آب است که به اختاپوس فرصت فرار می دهد و ديگر وسيله دفاعی شان تغيير رنگ دادن پوست شان است به اين ترتيب که با محيط اطراف خود همرنگ شده و خود را پنهان می کنند که اين کار را با باز و بسته کردن بسته های رنگدانه ای موجود در پوست انجام می دهند.

                 
بلوغ جنسی در اختاپوس های غول پيکر معمولا در 2 تا 3 سالگی است و در اختاپوس های بازو آبی 1 سال است. جفت گيری در اختاپوس ها شامل قرار گرفتن نر روی ماده و ارتباط نزديک بين جنس نر و ماده است به اين ترتيب که جنس نر سومين بازو از سمت راست را که بازوی جنسی يا hectocotylus نام دارد برای انتقال اسپرم به جنس ماده استفاده می کند و اين جفت گيری معمولا چند دقيقه يا حتی چند ساعت طول می کشد. اختاپوس ماده در لانه ای که فراهم کرده تخم گذاری کرده و تعداد تخم در اختاپوس بازو آبی 100 عدد و در اختاپوس غول پيکر به 50000 عدد هم می رسد. اختاپوس مادر از تخم ها مراقبت می کند. اين اختاپوس مادر در طول مدت 1 تا 2 ماه و حتی در نئع غول پيکر تا 6 ماه هم چيزی نمی خورند و از تخم ها مراقبت می کند تا زمانی که بچه ها از تخم بيرون آيند که گاها بر اثر اين گرسنگی می ميرند.
اختاپوس نوعblue ring فقط يکبار در طول عمر تخمگذاری می کنند و تخم ها بعد از 1 تا 2 ماه شکسته می شوند و اما نوزادان کاملا شبيه جانور بالغ بوده و فاقد مراحل لاروی اند.

ماهيان خاوياري (sturgeons)
ماهيان خاوياري يا استورژن يكي از قديميترين مهره‌داران روي زمين هستند كه از حدود 250 ميليون سال پيش تاكنون مي‌زيسته‌اند و به لحاظ قدمت بسيار زياد به آنها «فسيلهاي زنده» اطلاق مي‌شود.
ماهيان خاوياري متعلق به راسته Acipenseriforms هستند كه در دو خانواده متمركز مي‌شوند خانواده Acipenseridae و خانواده Polyodontidae            

خانواده Acipenseridaeداراي 25 گونه است كه 17 گونه آن در جنس Acipenser دو گونه در جنس Huso، سه گونه در جنس Scaphirhynchus و سه گونه ديگر در جنس Pseudoscaphirhynchus قرار دارند. در اين طبقه‌بندي مخصوصاً در جنس Acipenser در رابطه با تعداد گونه‌ها و زيرگونه‌ها اختلافاتي وجود دارد و در خانواده Polyodontidae دو گونه وجود دارد يكي از آنها به جنس Polydon و گونه ديگر به جنس Psepherus تعلق دارد.
ماهيان خاوياري، ماهيان بالنسبه بزرگي هستند كه طول بالغين آنها در گونه‌هاي مختلف از 80 سانتيمتر تا بيش از 5 متر است. براي مثال گونه Kahuga گاهي اوقات به وزن بيش از يك تن و طول حدود 6/5 متر و عمر بيش از 80 سال ميرسد كه از بزرگترين ماهيان آب شيرين به حساب مي‌آيند.ماهيان خاوياري در رودخانه‌ها، آبهاي ساحلي درياها و درياچه‌هاي مناطق معتدله نيمكره شمالي زيست مي‌كنند. تغذيه ماهيان خاوياري از موجودات كف‌زي و گاهي گياهان مي‌باشد. بعضي از گونه‌ها از ماهيان نيز تغذيه نموده و برخي نيز پلانكتون خوار هستند.

در بين ماهيان خاوياري بعضي از گونه‌ها رود كوچ (Anadromous) هستند يعني براي تخم‌ريزي ماهيان بالغ به رودخانه‌هاي آب شيرين مهاجرت نموده و بچه‌ماهيان پس از گذراندن دوران لاروي و آمادگي براي پذيرش تغييرات شوري آب دريا به دريا مي‌روند. بعضي از گونه‌ها نيز تمام عمر خود را در آبهاي شيرين سپري مينمايند. بسياري از گونه‌هاي ماهيان خاوياري به تغييرات زياد شوري مقاوم ميباشند.
اين ماهيان در آبهاي شيرين و بر روي بسترهاي قلوه سنگي رودخانه‌ها تخمريزي ميكنند.

اولين برجستگي استخواني از بقيه كوچكتر ميباشد. پهناي بدن 22-9، طول سر 23 و طول پوزه 5/12-7 درصد طول كل بدن است. پشت و جوانب بدن خاكستري تيره و بعضي اوقات سياه است كه بتدريج به سمت شكم به سفيدي گرائيده و شكم سفيد رنگ است

بقیه در سایت شیلات ایران

این صدف از:                                                               
شاخه نرم تنان MOLLUSCA - رده دوکفه ایها BIVALVIA - راسته VENERIDA - تیره غلافی شکل SOLENIDAE
جنس و گونه Solen vagina می باشد.                                          
صدفها یا رده دوکفه ایها فاقد سر و دندانهای رادولا هستند و تغذیه آنها از جانوران کوچک میکرسکوپی است که در آب دریا موجود است . در این موجودات برانشیها علاوه بر وظیفه تنفسی ، وظیفه نگهداری از لارو را نیز برعهده دارند که آب را هم تصفیه می کنند و پس از جداکردن مواد غذائی ، آنها را به طرف دهان جانور می فرستد .
در قسمت انتهائی پشتی ، دو تکه از غشاء تبدیل به دو لوله می شود که از طریق آنها آب دریا وارد و خارج می گردد.
دو کفه پوسته با کمک دو ماهیچه باز و بسته می شود که در قسمت لولا به هم وصل هستند.
دو کفه ای های غلافی شکل با چرخاندن پای قوی به آسانی خود را در ماسه مدفون می سازند . به علاوه این جانوران می توانند تند و آسان حرکت کنند .
یک گونه از این غلافی شکل ها در سواحل اقیانوس آرام وجود دارد که خوراکی هستند و برای صید ماهی هم از آنها استفاده می شود.

شیوه برداشت
در زمینه صید این آبزی ، اکثر ساحل نشینان مهارت خاصی دارند و با نیزه های باریکی که از ترکه چتر ، رینگ دوچرخه و یا میله های مخصوصی که سر آن قلاب شکل است به کار صید مبادرت می ورزند به این صورت که با فروبردن همان قلاب به درون حفره هایی که آبزی در گل و لای ساحل ایجاد کرده و خود صیادان براساس تجربه به خوبی می دانند که صدف درون آن هست یا خیر کُچَک را در زمان جزر به راحتی از لانه بیرون می کشند و صید می نمایند.

                                         
ابزار صید ملوک
موارد استفاده :
1-مصارف غذائی بومیان منطقه.
2-خشک نمودن و فروش آن به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس.
3-مصرف خشک شده آن برای دام .
4-جهت استفاده برای طعمه قلاب.
5-فروش آن به صورت تازه برای مراکز تکثیر و پرورش

مطلب قابل توجه برای تکثیر و پرورش دهندگان میگو
در حال حاضر میگوهای مولد با گوشت نرم تن ملوک و خرچنگ تغذیه میشوند ، بدلیل وجود بعضی از اسیدهای چرب درملوک موجب تسریع رسیدگی جنسی در میگوهای مولد میگردد.
که میزان غذادهی با غذای تر ملوک3 وعده درشبانه روز می باشد که %25 میزان غذای روزانه 12ظهر ، %60 در ساعت 6 بعداز ظهر و %15 ساعت 11 شب به آنها داده می شود.
و تقریبا برای هر میگو مولد حدود 1 تا 5/1 کیلوگرم از این صدف دوکفه ای مصرف میشود.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی شیلات ایران

چشم های بيشتر ماهيانی كه در اعماق اقيانوس ها زندگی می كنند تلسكوپی هستند تا بتوانند در اعماق دريا كه نور وجود ندارد، حداكثر توان و زاويه ی ديد داشته باشد.نوزاد ماهی ايدياكانتوس دارای يك جفت چشم تلسكوپی است كه هر يك از آنها روی يك پايه به اندازه ی يك چهارم طول بدن قرار گرفته است و به ماهی حداكثر امكان ديد را می دهد و جلب اينكه ماهی های بالغ فاقد اين پايه ها هستند.

خانواده:خورشيد ماهيان

نام انگليسي: Molas-ocean sunfish – headfishes

نام فارسي: خورشيد ماهي                                                     

اندازه: در اندازه هاي بزرگ مي باشد، گاهي اوقات طول آنها به 3 متر يا بيشتر و وزن به 1300 كيلوگرم مي رسد. بعضي گونه ها فقط 75 سانتيمتر طول دارند.

مشخصات: بدن كوتاه و از دو طرف كاملاً فشرده، فاقد ساقه دمي و باله ي دمي معمول ، چشم ها كوچك، دهان انتهايي و كوچك، دندان ها بهم جوش خورده و صفحه اي منقار مانند در هر فك بوجود آورده است، آبشش كوچك و حفره مانند كه در بخش جلويي باله سينه اي قرار گرفته است، باله ي پشتي و مخرجي يك شكل، باله ي سينه اي كوچك داراي موقعيت مياني ، فاقد باله ي شكمي، باله دمي شامل بخش عقبي بدن كه از دو طرف به قاعده ي باله ي پشتي و مخرجي مي رسد. فلس ها كوچك، رنگ بدن خاكستري تا خاكستري تيره در پشت، خاكستري قهوه اي يا قهوه اي سبز در پهلو ها، نقره اي براق در زير مي باشد، گاهي اوقات در پهلو هاي ماهي نقاط كوچك روشن ديده مي شود.

زيست شناسي: اين ماهي سطح زي بوده و در آب هاي گرم سطحي يافت مي شوند، تغذيه از ژله ماهيان، جلبك ها، ستاره دريايي، لارو مار ماهي دريايي و گاهي اوقات ماهيان صورت مي گيرد.

اهميت شيلاتي: معمولاً جهت مصرف تغذيه اي استفاده نمي گردد.

مقدمه
نشانه گذاری یکی از روش های است که بر روی انواع گونه های آبزی به شیوه های مختلف و با اهداف خاص در دنیا متداول بوده که این کار به Tagging معروف است . در سال های اخیر ذخایر میگو در خلیج فارس و دریای عمان شدیدا کاهش یافته است و عمده ترین دلیل آن را می توان فعالیت های مخرب انسانی مانند صید بی رویه و غیر متعارف ، نابودی زیستگاه و نوزادگاهای میگو ، و همچنین ایجاد آلودگیهای صنعتی ، شهری و نفتی بیان نمود ، البته تاثیرات منفی ناشی از عوامل طبیعی را نیز نباید نادیده گرفت .

در این راستا شیلات ایران چند سالی است که به منظور جبران خسارت و تقویت ذخایر ، برنامه بازسازی ذخایر میگو را با رهاسازی بچه میگو در آبهای جنوبی کشور به مورد اجرا گذاشته و دنبال می کند . لیکن دراجرای برنامه بازسازی ذخایر میگو، بررسي اقتصادی کار و تعیین ضریب بازگشت شیلاتی و همچنین شناسایی مسیرهای مهاجرت آنان يكي ازاقدام هاي مهم و ضروري می باشد، اين موضوعات مهم با علامت گذاری بچه میگو های رهاسازی شده قابل دستیابی می باشد، بدیهی است بدون انجام علامت گذاری و معلوم نشدن نرخ بازگیری، اثرات رهاسازی مشخص نخواهد شد.
درایران علامت گذاری بر روی آبزیان از سابقه چندانی برخوردار نیست قدمت نشانه گذاری بر روی بچه ماهیان رهاسازی شده در دریای خزرمی باشد که عمدتا به شکل سنتی انجام می گرفت، بریدن باله سینه ای ماهیان و قطع سبیلک یا بستن علامت های سخت و خشن بر روی بدن ماهیان خاویاری از جمله شیوه های نشانه گذاری در گذشته بوده است ، البته هر کدام از این روش ها اثرات منفی بر روی ماهیان رها شده در طبیعت ایجاد می نمود .
درطی سالهای اخیر با توسعه و گسترش شیوه های نوین علامت گذاری ، تکنولوژی استقاده از دستگاههای متنوع علامت گذاری بر روی انواع گونه های آبزی با هدف های مختلف در کشور متداول گردید .
تگ های متداول مورد استفاده در کشور :
1- تگ های فلزی کد دار Coded Wire Tag
ازاین دستگاه برای علامت زدن بچه ماهیان خاویاری قابل رهاسازی در دریای خزربا هدف بازسازی ذخایراستفاده می شودو به طور آزمایشی نیز در سال 1382 برای علامت زنی میگو سفید هندی استفاده گردید.باتوجه به اینکه شناسایی میگو ها ی علامت گذاری شده دشوار بود این روش مناسب تشخیص داده نشد.
2-تگ های حافظه ای Memory Tag
این تگ ها تهیه شده ، و بزودی بر روی مولدین ماهی قزل آلا با هدف بهگزینی و اصلاح نژاد مولدین در مرکز ماهیان سرد آبی شهید باهنر مورد استفاده قرار گیرد.
3- تگ های الاستومر Visible Implant Elastomer Tag
درچند سال اخیر مطالعات بسیاری درزمینه استفاده ازدستگاهای علامت زنی میگو صورت پذیرفته و بررسی های به عمل آمده نشان داد برای علامت گذاری میگو ، بهترین روش استفاده از الا ستومر تگ می باشد.
تگ های بکار رفته در این روش از نوع فلورسنت می باشد و دارای رنگهای مختلف و مشخص بوده که امکان رویت علامت با چشم غير مسلح وجود دارد و برای بازبينی نياز به ابزار خاصي همانند CWT نيست و همچنين به دليل تنوع رنگي مي توان اهداف مختلفي را دنبال نمود، از مزایا دیگر آن ، اینکه این ماده رنگی از جنس سیلیکون و کش دار و قابل ارتجاع بوده و با بدن میگو سازگاری پیدا می نماید و هیچگونه عوارض منفی و حساسیتی در بدن میگو و حتی دیگر آبزیان ایجاد نمی کند.

کاربرد الاستومر تگ
کاربرد این سیستم برای انواع آبزیان درسایزهای متفاوت قابل اجرا می باشد و با توجه به نوع و تنوع رنگ ها ی موجود می توان اهداف مختلفی را دنبال نمود. از این روش در مقیاس کوچک در آزمایشگاه و در سیستم سرپوشیده و کنترل شده که معمولا از تگ مجزا ( یک رنگ ) به منظور ارزیابی ژنتیکی وجمعیت، تفکیک جنسیت و .... استفاده می شود. اما در ابعاد وسیع تر با هدف های ارزیابی ذخایر و تعیین مسیر های مهاجرت و ...در طبیعت ازترکیب چند رنگی جهت تشخیص آسانتراستفاده می شود.
انجمن علمی اقیانوس شناسی آمریکا در ایالت واشنگتون از این روش برای نشانه گذاری ماهیان مهاجروهمچنین میگو های کوچکتر از 2گرم تا سایزهای بزرگتر و حتی بالغین نیز استفاده کرده که با موفقیت همراه بوده است.
انستیتو تحقیقات فرانسه از کاشت الاستومر در برنامه توسعه ژنتیکی و گونه های صید شده از دریا و برنامه انتخابی تکثیر میگو استفاده نمود و از سال 1992 ازاین روش جهت تشخیص و کنترل گونه های مختلف میگو در یک جمعیت مشابه دراستخرهای پرورشی استفاده گردید.
ویژگی الاستومر تگ
1-تنوع رنگ .
2-قابل استفاده در انواع آبزیان ازقبیل ماهیها ، سخت پوستان ، نرمتنان و سایر آبزیان.
3-قابل استفاده درسایزهای متنوع آبزیان از 1گرم تا بالغین وحتی ماهیان مهاجر .
4-قابل استفاده در سیستم های با مقیاس کوچک تا در ابعاد وسیع تر(طبیعت).
5-به دو شکل دستی و اتوماتیک قابل استفاده و شمارش می باشد.
6-امکان مشاهده تگ با چشم غیر مسلح حتی در تاریکی نیز وجود داشته و برای بازبینی نیاز به ابزار آلات خاص نیست.
7-ماده رنگی الاستومر با بدن موجود زنده سازگاری پیدا می کند و عوارض منفی ندارد.
8-هزینه های آن نسبت به سایر تگ های مرسوم بسیار کمتر و مقرون به صرفه می باشد.
روش كار الاستومر تگ
زماني كه تعداد گونه ها مورد استفاده زیاد و به صورت متنوع بوده و براي سالهاي طولاني مورد آزمايش و ارزيابي قرار مي گيرد بهتر است از تگ هاي رنگي استفاده نمود و همچنين از رنگ هاي مختلف براي هر گونه و يا هر منطقه خاص بكار برد و يا براي هر سال رهاساز ي ميگو از يك رنگ استفاده نمود.
تعداد رنگ هاي مورد استفاده از طريق اين سيستم به غير از رنگ هاي تركيبي كه قابل دستيابي است، 10 رنگ بوده كه 5 رنگ از جنس فلورسنت به رنگ های نارنجی، سبز ، زرد ، صورتی و قرمز که رایج بوده و 5 رنگ غير فلورسنت شامل آبی ، قهوه ای ، ارغوانی ، سفید و سیاه مي باشد، ازخواص رنگ هاي فلورسنت ، جذب نور بوده که بسیار مفید و موثر است در حقيقت تفاوت اين دوجنس در بهتر رويت نمودن آن است بدين صورت كه رنگ هاي فلورسنت با تابش نور UV اكتيو شده و به سهولت خود را نشان مي دهد .
اصولا علامت گذاري ميگو با روش الاستومر یک كار سخت ودشواري نيست اما بايد مراقب بود تا به به ميگو ها استرس وارد نشود و يا اجراي آن با حداقل استرس وارده همراه باشد، در صورتي كه علامت گذاري ميگو با هدف بازسازي ذخاير آنها و رهاسازي در طبيعت انجام مي شود به طور حتم بعد از تگ زني بايد حداقل به مدت 2 الي 3 روز در محيط كنترل شده نگهداري گردد تا استرس وارده از بين رفته و سپس نسبت به رهاسازي آن اقدام گردد .
جهت اجراي بهينه و مطلوب از اين روش دستورالعمل زير بايد مد نظر قرار گيرد :
1-براي تگ زني ( با دستگاه تزريقي دستي يا اتوماتيك ) نبايد بيش از يك ميگو را در دست گرفت .
2-ميزان 1 سي سي از ماده الاستومر تعداد 300 الي 400 عددميگو را علامت گذاري مي نمايد.
3-بعد از تك زني ميگو ها با آرامي به تانك هاي 50ليتري حاوی آب دريا انتقال داده مي شود.
4-جهت جلوگيري از وارد آمدن استرس تراكم تانك ها بايدحدود 100 الي 200 عدد باشد.
5-درجه حرارت مورد نياز براين تانك ها حدودا بين 20 الي 25 درجه سانتيگراد باشد.
6-وزن ميگو هاي قابل علامت زني نبايد كمتر از يك گرم باشد.
بنابر این در اين سيستم ميگو ها را مي توان با رسيدن به وزن 1 گرم علامت گذاري نمود و اين كار به طور معمول توسط تگ هاي رنگي كه در قسمت آبدومنتال پشتي ميگو مستقر مي شود انجام مي گيرد ، اغلب تگ دربدن میگو حرکت نمی کند مگر اينكه تگ در محل يا جايگاه خود قرار نگرفته باشد ، در اين صورت مشكلي كه بوجود خواهد آمد جابجايي و محو شدن تگ هاست و یا ممكن است در زمان پوست اندازی ميگواز بين برود بنابراين باید دقت شود تگ در داخل عضله واقع شده درقسمت پشتي آخرين بند شكمي (بند ششم) كه داراي عضله سفت و شفاف بودن ( قابل رويت ) قرار گيرد ، عمق ( گودي ) درعضله كه تگ قرارميگيرد تقريبا 1 ميلي متربوده ودوراز پوسته ( پوشش خارجي ) است و با عمل پوست اندازي تاثيری بر علامت ندارد.به عبارتي ديگر ماندگاري تگ حتي بعد از پوست اندازي نيز مورد تائيد است.
تشخيص تگ در ميگو هاي علامت گذاري شده در طبيعت تا 10 ماه بسيار آسان است استفاده از اين تگ براي ميگو هاي با سايز كمتر از 1 گرم نيز عملي است اما مقادير الاستومر رنگي تزريقي به دليل كوچك بودن ميگو هاي كم بوده و امكان تشخيص تگ رنگي تا وزن 30 تا 40 گرم محدود مي نمايد
تگ هاي چند رنگي يا تركيبي براي ميگو هاي با وزن بالاي 5 گرم در قسمت آبدومنتال در آخرين بند امكان پذير مي باشد اما بايد مراقب بود تا زخم روده بوجود نيايد البته به نظر مي رسد كه ميگو هاي با سايز بالاي 5 گرم تزريق الاستومر در محل هاي ديگر بدن ميگو نيز امكان پذير باشد اما تزريق در محل هاي ديگر مستلزم انجام آزمايشات متعدد مي باشد.
مدت زمان نگهداري محلول رنگي الاستومر حدود 1تا 2 سال مي باشد و درجه حرارت مناسب براي نگهداري بين 5 تا 10 درجه سانتي گراد بوده بنابراين لازم اين ماده در هواي خشك و خنك و دور از تابش مستقيم نور خورشيد نگهداري شود .
نتیجه ( جمع بندی )
رهاسازی بچه میگو در آبهای جنوبی کشور از سال 1376 با رهاسازی بچه میگو گونه سفید هندی در زیستگاه مربوطه ( حوزه شرقی هرمزگان ) با هدف بازسازی ذخایروتامین مولدین مورد نیاز مراکز تکثیر و پرورش انجام گرفته است ، در ادامه با توجه به ضرورت بازسازی ذخایرگونه های بومی خلیج فارس ودریای عمان ،ازسال 1382کاررهاسازی سایر گونه های درمعرض خطر نیز در دستور کار شیلات ایران قرار گرفت به نحوی که در سال 1383 بیش از 70 میلیون قطعه بچه میگو با وزن بالای 1 گرم در آبهای جنوبی رهاسازی گردید دراین راستا تعداد 61500 قطعه ازگونه موزی دراستان هرمزگان با دستگاه الاستومر تگ ( با رنگ قرمز، نارنجی ، زرد ، سبز)مورد علامت گذاری گردید و در مناطق تیاب جنوبی و کولغان با متوسط وزن 5-2 گرم رهاسازی شد.و در همان سال با شروع فصل صید ( مهرماه ) و با اطلاع رسانی و آموزش صیادان منطقه، تعدادی از میگوی علامت دار با متوسط وزن 23-17 گرم به رنگ نارنجی، زرد ، وسبز درمنطقه هرمز صید گردید.
درهمین رابطه در سال 1384 نیز برنامه علامت گذاری بچه میگو گونه موزی و سفید هندی به روش الاستومر تگ در ابعاد وسیع تربه مورد اجرا گذاشته شده است ومقرر گردیده نتایج آن با کمک جامعه صیادی همانند سال قبل( صید و جمع آوری میگو های علامت دار وتحویل به شیلات ) اعلام گردد.

                                                http://www.shilat.com/